حقیقت را موشکافانه باید دریافت در عصر تکنولوژی و فوتو شاپ و وژدانهای خفتهء اسیر لقمه های ناپاک آنجا که میگوید: فی بطونهم مرض فزادهم الله . فتنه ها را فقط با دلی صاف و لقمه های بی آلایش به عینه میتوان دید برای نجات از اسارت در بند قیل و قال فتنه ها باید به : نون والقلم و ما یسطرون . پناه برد آنجا که بر گفته های خود دقت نمایی و صحت و سقم آن را خوب بسنجی و بر انتقال آن به دیگران و آثار و تبعات و نتیجه انتقال آن خوب بیاندیشی.
اینها را نمی توانی به فعل برسانی چون متمم آن لقمه هاییست که در بطون مان قرار میگیرد و اوسار زبانمان را در دست میگیرد
پس باید بر دو چیز مراقبت نمود : 1 – لقمه هامان 2 - زبان و گفتار و نوشتارمان
اما خوب که فکر میکنیم دومی متاثر از اولیست و لقمه و روزی که به خانه می آوریم بیشتر و بیشتر مواظبت میخواهد .
چه میشود که دل ما
به دیدن گل نرگس
شود بهارستان
چه میشود آقا !
چه میشود که گناه از میان ما برود
حجاب بار گناه از پیش بدر برود
چه میشود آقا !
غروب انس و محبت شدست آخر ما
شروع ظلم و جنایت خیانت و فریاد
چه میشود آقا !
دعای ندبه و امن یجیب فاقه نکرد
که ما حجاب خودیم، باید از میان خیزیم
زبهر روئیت ماه انتظار باید داشت
حجاب بار گناه از دو دیده ها برداشت
چه میشود آقا !
بیا و خلوت این انتظار دیگر کن
به این جدائی و ظلم و عدالت مظلوم
به انتظار کسانی که از سر یاس
به منجی وموعود دل خوشی دارند
و یا به عشق جمال و زیارت رویت
چه جمعه ها که دعای فرج نمیخوانند!
چه میشود که بیایی بیا بیا آقا
چه میشود آقا !
با سلام
سال 1391 هجری شمسی را به همه وبلاگ نویسان و خوانندگان
و مدیران محترم پارسی بلاگ تبریک و بهترین ها را برایتان آرزو مندم.
از روزی که طرح سهام عدالت پایه ریزی شد شاید برداشتها همانطور که از اسمش پیداست بر این بود که به نوعی عدالت نسبت به اقشار کم درامد (مستضعفین ) پیاده خواهد شد اما با گذر زمان شاهدیم در حالی که بعضی از اقشار جامعه هنوز هیچگونه سودی دریافت ننموده اند بعضا سود سهام عدالتشان را دو بار در یافت نموده اند حتی مبلغ اسمی سهام بعضی از بعضی دیگر تفاوت فاحشی دارد 
چیزی که در این میان سوال بر انگیز است این است که عدالت در کجای این سهام نهفته است که بعضی آن را میبینند اما بعضی دیگر حتی بوی آن را هم استشمام نمیکنند
اگر ما باید در جهت حکومت مستضعفین حرکت کنیم ! پس چکونه است که اقشار کم درامد همچون کارگران و کشاورزان که اکثریت جامعه را تشکیل میدهند در حاشیه این سهام قرار دارند!
راه و ترابری و مشکلات کوچک اما در نوع خود بزرگ:
چندی پیش در مسیر قم تهران آمل طبق روال در حال گذر بودم که ناگهان در 25 کیلوتری آمل بعلت حضور پر رنگ یک گودال بنامم یا چاله! در مرکز جاده لاستیک چرخ خودروی اینجانب پنچر(منهدم) و رینگ چرخ نیز شدیدا مستهلک گردید
خلاصه اینکه چرخ خودرو را عوض نمودم اما قالپاق خودرو در زمان افتادن در چاله از جا کنده و به حاشیه جاده هدایت شد رفتم تا بلکه قالپاقها را آن هم در تاریکی شب پیدا کنم
چشمتان روز بد نبیند!
ناگهان با اجساد مخوف بیش از 20 قالپاق مواجه شدم هوا بارندگی بود و من هم حوصله شمردن ندانشم برگشتم به خود رو و ادامه مسیر دادم اما این مورد را طی تماس تلفنی با اداره راه و ترابری آمل منعکس نمودم و خدا پدرشان را بیامرزد که در گذر های بعدی دیگر آن گودال را ندیدم
دیروز دوباره در حال گذر از مسیر تهران آمل بودم در خروجی منطقه رودهن مجددا با یک گودال خطرناکی مواجه شدم و با هردو چرخ جلو در آن افتادم در طول مسیر خیلی از چاله ها را دریب دادیم اما بالاخره یکی از گنده هاش نصیب ما شد...
لاستیکم نترکید و رینگ خودرو نشکست اما جلو بندی خودرو مطمئنا آسیب دیده که آن فدای سر همسرو فرزندم شاید اگر خودروی اینجانب منحرف میشد معلوم نبود که چه وضعیتی ممکن بود داشته باشم.
القصه این را گفتم تا چشم و گوش مسئولین وزارت راه و ترابری را روشن کنم :
قالپاقهای کنار خیابان سندیست که اداره راه تا مدتها به این مشکل التفاطی نداشته و ندارد
وضعیت اسفناک جاده ها میطلبد تا دلسوزان عزیز وزارت راه به این مشکلات کوچک اما حادثه ساز اهتمام بیشتری داشته باشند
تو نیکی میکن و در دجله انداز که ایزد در بیابانت دهد باز
